Έστω και με χρονική καθυστέρηση δημοσιεύουμε σήμερα στο blog μας μια επιστολή που στείλαμε στους βουλευτές όλων των κομμάτων (πλην ΧΑ), κατά τη συζήτηση που έγινε την τρίτη εβδομάδα του Ιουλίου στη Βουλή για το φορολογικό κώδικα, προτείνοντας τρεις τροπολογίες για τη φορολογία των ανέργων. Να σημειώσουμε ότι κανείς τους δεν μας απάντησε και κανείς τους δεν έφερε το θέμα της φορολογίας των ανέργων στη Βουλή - κοινώς μας γράψανε, ναι, και η αριστερά!... Μόνο ένας εκπρόσωπος της Δράσης ενδιαφέρθηκε και επικοινώνησε μαζί μας - χωρίς μάλιστα να του έχουμε στείλει κάτι, είδε μια ανάρτησή μας στο "Ημερολόγιο ενός Ανέργου" - πήρε ο ίδιος την πρωτοβουλία και μας πρότεινε κοινές εκδηλώσεις για το θέμα της φορολογίας των ανέργων. Καθώς όμως ως ομάδα είμαστε λίγοι και δεν έχουμε επαρκή στοιχεία για να στηρίξουμε τέτοιες εκδηλώσεις το αφήσαμε για αργότερα.
Με την ευκαιρία αυτή απευθυνόμαστε σε όλους τους ανέργους που μπορεί να βλέπουν το blog μας και τους ζητάμε αν αντιμετωπίζουν πρόβλημα φορολογίας στη βάση τεκμαρτών εισοδημάτων, να επικοινωνήσουν μαζί μας για να δούμε τι θα μπορούσαμε να κάνουμε. Αν είμαστε αρκετοί, θα μπορούσαμε να στήσουμε μια μικρή καμπάνια απευθυνόμενοι σε εφημερίδες και άλλα ΜΜΕ ώστε το θέμα να πάρει διαστάσεις και να πετύχουμε ίσως ένα πρώτο βήμα προς την επίλυσή του.
Να η επιστολή που στείλαμε τον Ιούλιο στους βουλευτές:
Καταγγελία και πρόταση τροπολογίας
για το νέο φορολογικό κώδικα
Σε μία χώρα με 27% ανεργία, με 1.300.000 ανέργους και με χιλιάδες σπίτια χωρίς κανέναν εργαζόμενο, η κυβέρνηση επιμένει στη φορολογική εξόντωση των ανέργων με βάση φανταστικά (τεκμαρτά) εισοδήματα.
Η πρώτη εκδοχή του νέου φορολογικού κώδικα που ανακοινώθηκε την Τετάρτη 3 Ιουλίου, με σκοπό να τεθεί σε ισχύ από το 2014, προέβλεπε ακόμη πιο ανατριχιαστικούς φόρους για τους ανέργους από τους ισχύοντες σήμερα. Συγκεκριμένα προέβλεπε ότι ναι μεν όπως και φέτος, από την ώρα που σταματάς να παίρνεις το επίδομα ανεργίας, φορολογείσαι με βάση το τεκμήριο “ύπαρξης” (ελάχιστη δαπάνη διαβίωσης 3.000 για τους ανύπαντρους, 2.500 για τους παντρεμένους), συν τον καταλογισμό κάποιων ακόμη χιλιάδων ευρώ ανάλογα με τα τετραγωνικά του σπιτιού όπου μένεις (40 ευρώ ανά τ.μ. ως τα 80 τ.μ.) και του αυτοκινήτου σου, αν έχεις. Όμως προσέθετε ότι ο φόρος αυτός επρόκειτο να υπολογιστεί επί της διαφοράς μεταξύ τεκμαρτών και δηλωμένων εισοδημάτων (που για τους ανέργους είναι 0) με την κλίμακα των ελεύθερων επαγγελματιών, δηλαδή 26% από το πρώτο ευρώ, και πάνω στο ποσό αυτό +55% προκαταβολή για το επόμενο έτος.
Η νέα εκδοχή του φορολογικού κώδικα – που, κατά το ΥΠΟΙΚ, διαμορφώθηκε μετά από διαβούλευση (που κράτησε μόλις πέντε μέρες προσθέτουμε εμείς και κατά την οποία ελήφθησαν υπόψη οι προτάσεις του ΠΑΣΟΚ αλλά όχι των πολιτών και των ανέργων που συμμετείχαν στη διαβούλευση), δείχνει βελτιωμένη εκ πρώτης όψεως, ωστόσο αφήνει θολό το τοπίο για τους ανέργους. Η βελτιωμένη πρόταση ορίζει ότι η διαφορά μεταξύ πραγματικών και τεκμαρτών εισοδημάτων θα φορολογείται ανάλογα με την κατηγορία από την οποία προέρχονται τα εισοδήματα – για τους ελεύθερους επαγγελματίας με το 26% από το πρώτο ευρώ, για τους μισθωτούς, με 22% μετά το αφορολόγητο όριο των 5.000 ευρώ, αλλά με αναγνώριση έκπτωσης φόρου. Για μας που είμαστε άνεργοι κι έχουμε μηδενικά εισοδήματα, όμως καμιά ρητή αναφορά. Λες και δεν υπάρχουμε. Τι θα γίνει; Θα φορολογηθούμε με βάση τεκμαρτά εισοδήματα μετά τις 5.000 ευρώ, με ποσοστό 22% και με αναγνώριση έκπτωσης φόρου όπως οι μισθωτοί όπως γίνεται φέτος (με αποτέλεσμα πραγματική φορολόγηση 10%); Ή μήπως θα φορολογηθούμε με πραγματικό συντελεστή 22% ;
Οι άνεργοι είμαστε τα μεγάλα θύματα της κρίσης. Από τη μια μέρα στην άλλη βρεθήκαμε χωρίς δουλειά, χωρίς εισοδήματα, με διαλυμένες ζωές, με σκοτωμένα όνειρα και με μια απίστευτη αγωνία επιβίωσης. Είναι αδιανόητο να φορολογούμαστε με τεκμήρια. Είναι αδιανόητο με την ανεργία στο 27% να μας συγκαλύπτουν κάτω από κατηγορίες μισθωτών και ΕΕ και να δημιουργούν θολούρα ώστε να μην μπορούμε να αντιδράσουμε όσο κρατά η συζήτηση του νόμου στη Βουλή.
Εμείς θεωρούμε ότι είναι αδιανόητη η φορολόγηση ανέργων με βάση τεκμαρτά εισοδήματα. Στο βαθμό όμως που επιβάλλεται νομοθετικά, ζητούμε τον πλήρη σεβασμό της νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας και των σχετικών πορισμάτων του Συνηγόρου του Πολίτη. Οι δύο αυτοί φορείς έχουν αποφανθεί ότι «η φορολογική αρχή δύναται να επιβάλλει τον τεκμαρτό προσδιορισμό του εισοδήματος όταν ο προσδιορισμός του πραγματικού εισοδήματος είναι ανέφικτος ή αλυσιτελής, για το σκοπό της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής που αποτελεί σκοπό δημοσίου συμφέροντος», έχουν τονίσει ωστόσο ότι «τα τεκμήρια δεν επιβάλλουν φόρο επί πλασματικής φορολογικής ύλης, αλλά με αυτά καθιερώνεται μέθοδος εξεύρεσης υπαρκτής αλλά μη εμφανούς φορολογικής ύλης», ότι τα τεκμήρια «οφείλουν να είναι μαχητά» και ότι «οφείλουν να ανταποκρίνονται στα δεδομένα της κοινής πείρας κατά τη βάση τους και το συμπέρασμά τους».
Απευθυνόμαστε σε σας ζητώντας την
κατάθεση τροπολογίας στο νέο φορολογικό κώδικα με ρητή αναφορά στο θέμα της φορολογίας των ανέργων και που θα λαμβάνει υπόψη της τις επισημάνσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, του Συνηγόρου του Πολίτη αλλά και των πολιτών και ανέργων που συμμετείχαμε στη διαδικασία του opengov. Συγκεκριμένα προτείνουμε
μια τροπολογία στο Τμήμα Πρώτο: Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος, Μέρος Πρώτο Γενικές Διατάξεις, άρθρο 30-31, σελ. 27-33) που θα προβλέπει:
Πρώτον: τον ρητό ορισμό των τεκμηρίων ως μέτρων ελέγχου όχι ως μέτρων φορολόγησης ειδικώς για την κατηγορία των ανέργων. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι ζητάμε να υπάρξει ρητή αναφορά στην ύπαρξή μας ως ανέργων και στην υποχρέωση των εφοριών να δέχονται τις ενστάσεις μας – κάτι που πέρσι δεν γινόταν – καθώς και να διενεργούν ελέγχους, ιδίως όταν εμείς ζητάμε οι ίδιοι, αντί να μας εκβιάζουν με δήμευση του σπιτιού μας για να πληρώσουμε ποσά με βάση φανταστικά εισοδήματα.
Δεύτερον: τη μείωση των βασικών τεκμηρίων προσωπικής δαπάνης, κατοικίας και οχημάτων κατά το ήμισυ. Τα ποσά επί των οποίων υπολογίζονται τα τεκμαρτά εισοδήματα είναι εκτός πραγματικότητας για τους άνεργους. Π.χ. δεν ξοδεύουμε 3.200 ευρώ το χρόνο για ένα σπίτι 80 τετραγωνικών που αποκτήσαμε όταν είχαμε δουλειά ή που κάποιος γονιός μάς έχει δωρεάν παραχωρήσει. Δεν κάνουμε επισκευές, δεν θερμαίνουμε ολόκληρο το σπίτι το χειμώνα, δεν έχουμε κατανάλωση.
Τρίτον: την αναγνώριση της πραγματικότητας της οικονομικής στήριξης μας από γονείς, συγγενείς και συντρόφους που έχουν ακόμη εισοδήματα, χωρίς να τους επιβάλλεται γι’ αυτό επιπλέον τιμωρητική φορολόγηση 10% και 20%. Αν η ελληνική κοινωνία στέκεται ακόμη όρθια – όσο στέκεται – το οφείλει στην οικογενειακή αλληλεγγύη και όχι στο ανύπαρκτο κοινωνικό κράτος. Θα περιμέναμε λοιπόν αυτό τουλάχιστον να αναγνωριστεί από την πολιτεία και να μας δοθεί η δυνατότητα να καλύπτουμε τα τεκμαρτά εισοδήματα μέσω των εισοδημάτων των οικείων μας – είτε ζούμε στο ίδιο σπίτι είτε όχι – χωρίς να τους ξαναφορολογεί επειδή μας στηρίζουν επί εισοδημάτων ήδη φορολογημένων.
Αθήνα, 10 Ιουλίου 2013
